Feeds:
Kommentaar

Archive for the ‘Afrikaanse gedigte’ Category

En ja, ek vra myself ook dikwels, alte dikwels, dieselfde vraag:  Wat maak ek hier? Wat maak ek nou eintlik hier?

Ek haal TT Cloete aan:  Uit: http://www.literator.org.za/index.php/literator/article/viewFile/139/456

Die geheim van Leipoldt se enigmatiese klein gedig is dat die voël die digter se dringend
herhaalde vraag nie beantwoord nie, of nie kan beantwoord nie, en dat die antwoord wat ons
graag sou wou gehoor het, uitbly en nie daar staan nie:

Is dit bloot ’n voël waaroor dit hier gaan? Wáár is ‘hier’? Wat beteken ‘maak’? Gaan dit om ‘wat
soek jy hier,’ met die antwoord ingebou: ‘jy hoort nie hier nie,’ ‘waarom is jy hier?’, of ‘wat doen
jy hier?’
Leipoldt se sekretarisvoël is ’n eksotiese verskynsel. Die gedig bly so oop dat niks my verhinder
om die sekretarisvoël as die digter te sien nie (die penne agter die ore suggereer iets daarvan).
Die digter is vir die meeste mense ’n eksotiese verskynsel. Verse is eksoties. Niemand praat in
verse nie. Die gedig is ’n abnormale ding. Hoort die digter dan hier in die ‘normale’ wêreld?
Waarvandaan kom hy? Ons weet uit Leipoldt se gedigte dat mense vreemd opgekyk het na hom
as digter, as ’n vreemdeling soos die sekretarisvoël. Dus: Wie stel die vraag? Die nugter nurks of
die digter? Word die vraag deur iemand anders aan die digter gevra, of vra hy dit aan homself?”

 

Secretary Bird by Antoinette Kloppers at Dullstroom, Mpumalanga

Foto krediet: Antoinette Kloppers ”Secretary bird” Dullstroom, Mpumalanga

Sekretarisvoël met jou lange bene,
Met jou penne agter die ore styf,
Met jou stadige stappies, wat maak jy hier?

Sekretarisvoël met jou lange bene,
Met jou vaalgrys vere en lang, lang lyf,
Met jou groot, groot oë, wat maak jy hier?

C Louis Leipoldt

Read Full Post »

 Die foto het ek op ‘n sosiale media bladsy raakgeloop met geen verdere inligting daarby nie. Dit lyk asof die gediggie op ‘n houtpaneel gedruk is. Hoe dit ookal sy, dit is pragtig . . .

  

Namakwaland

Read Full Post »

Die mooi  foto van die hek by die ingang na C Louis Leipoldt se graf, het vir maande lank in ‘n lêer op my rekenaar se hardeskyf gelê en wag vir ‘n gediggie om daarby te pas.

Toe, onverwags, duik die gediggie op in ‘n ou vergeelde digbundeltjie, ”Uit ons digkuns”, saamgestel deur T J Buning. Die eerste druk was in 1935.

Die foto het ek eendag op FB gesien en onmiddellik daarvan gehou. So baie daarvan gehou dat ek dit afgelaai en gebêre het sonder om die eienaar van die foto se naam daarby te plaas. Of dalk was daar nie ‘n naam by nie?

Miskien sal die eienaar van die foto eendag die foto raaksien en dit as syne eien.

Entrance to the grave of C Louis Leipoldt

By Leipoldt se graf

Leipoldt, jou blomme

Bloei in die pas

Waar jy die liefste

Oktobermaand was.

Eensame lewe,

Eensame dood.

Rustelose, rus

In jou wêreld se skoot.

I D Du Plessis

Read Full Post »

Adam Small se gedigte wissel baie ; soms  skerp satiries dan weer sagter; dikwels vol opstand en verbittering.

Hierdie fragment kan dus op verskillende maniere geinterpreteer word.

Ek verkies om dit as ‘n liefdesgediggie te sien. Dit is dan ook opgeneem in Fanie Olivier se bundel, ”Die mooiste Afrikaanse liefdesgedigte.

Hande , soos die dou . . .

Teerheid

Dit moet soos dou om ons dade lê,

en dit moet teerder wees as die dade wat ons sê –

Mens moet die teerheid van die liefde in jou hê!

Adam Small

Read Full Post »

Die Opsitkers

Erens is jy . . . . .

Opsitkers

Ek ken jou nog nie
– dit is waar –
maar erens moet
jy tog bestaan;
Die aandson gloei
rooi op die blaar
En ek voel jy’s g’n
ydele waan
Want rooi sprei
die liefde haar vaan!

A G Visser

Read Full Post »

1921-TheMatchSeller

 

”This mutilated veteran is a pitiful character. The war has taken limbs and vision. His deformities are highly visible yet the only attention he draws is from a Daschund who pees on his stumps.”

Na ‘n skildery deur Otto Dix

By die pilaar, die ingang

na die donkerte, frons die kind.

Boodskapperbomme

het hom een aand wakker geskud, bye

wat hom in die oogbanke steek.

Hy het geroep na sy ma.

Hy het geroep na sy pa.

‘n Engel het by die voetenent gestaan.

Dit is koud, swart kouse om sy stokbeentjies.

In sy oë dreun vliegtuie

wat dwarsdeur die koue klankgrens breek

en bombardeer. Hy huil nie.

Sy een hand is op aandag.

Sy ander hand kom te voor-

skyn met ‘n vuurhoutjiedosie.

Skaduwees val sy jas

binne.

Johan van Wyk

Read Full Post »

Die Mynwerker

Image

Foto krediet: Steve Mc Curry

Ek werk vir pitte (sê die myner),
ek werk nie vir ‘n saak soos jy,
waar ’’geld nie alles in die lewe is’’
ek werk beslis net vir my pay.

Daai harde rif laasweek –
jy moes my sien boor het,
en daainemaait laai;
jy moes die skoot gehoor het . . .

En toe slaan ek aan ouwertaaim
iets oor die honders, ja;
hoekom sal ek staan en lieg?
jy kan my voorman vra.

Nee, pitte, sê ek jou;
los die plesier en die vroue . . . .
Ahem . . . e . . . . ‘skuus, ek hoes kwaai,
lyk my dis verkoue . . . . .

(Earl Martin)

Uit: Reënboogstemme, saamgestel deur G.W.Davids, C. J. Banda en andere

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »