Medea

Man’s love is of man’s life a thing apart, ‘Tis woman’s whole existence

Lord Byron in Don Juan

medea

Image credit: Antiquity and Revenge on Screen

'n vrou het eenmaal lief
en as die man van haar liefde
wegdraai
skarrel die skepping opeens verskrik
krys wraakvoëls van 'n ysspits af
word die son 'n sweer wat etter
spin sy 'n gifkleed vir sy minnares
brok sy die seuns van haar bors
soos korse brood, slyp sy uit haar wond,
'n swaard blinker en skerper as glas

en keer hy terug, vind hy haar in 'n huis
wat sy nie meer bewoon nie
in 'n kamer sonder lig
kyk sy na hom met oë
wat nie aan haar behoort nie

nie kleisag nie. toegeklip.

Sarina DÖnges


Advertisements

Ek het’n huisie aan die rand

Huisie aan die Rand
Foto krediet: Semelo Construction & Projects

Ek het 'n huisie aan die Rand. Dis nag.
Ek het my huisie tweemanhoog ommuur;
'n draad gespan; 'n kopbeen sê: Bly weg!
Dit is 'n fort waar ek my saans verskans.

Daarbuite hoor ek mense hardloop, skote knal,
deure klap, rubberbande snerp op teer.
Dan stilte. Daarbuite hoor ek ruite val
(of is dit binne waar diefwering makeer?)

Ek het 'n huisie aan die Rand. Dis nag.
My huis, my paradys, bly lekker onversteur.
Kyk hoe blink die koppe aan my draad:
tot hier dring niemand, maar niemand deur.

Ek het 'n huisie aan die Rand. Dis nag.
Die alarm by die Trellidor hou knipoog wag.

Pirow Bekker

katie melua

16 September 2008

bye dans
korwe
drup nektar
‘n stadion wag
vir die happening
en lywe se swing

groen kykers flits
op die verhoog
smal vingers
stryk harte
en ‘n dy wieg

manne kry die blues
toe sy op versvoete
met rymende drif
lirieke uitdeel
en melodieë smokkel
iemand verlang
na die ver ver tyd
katie se timing is perfek

if you were a sailboat i would sail you to the shore
if you were a river i would swim you
if you were a house i would live in you all my days
if you were a preacher i’d begin to change my ways

vanaand is die maan vol gloei

met hartstog slaan sy die kitaar
en haar vingers laat tril die snaar

Cas Vos

Bergies

Soos hulle dit noem,”skarrel”. Soggens vroeg verskyn hulle om te ”skarrel” in die strate van die stad, Kaapstad. Hulle is die ”Bergies”; die daklose straatmense wat skuiling soek in die bosse teen Tafelberg. Louis Esterhuizen se gedigte handel oor mense wat swaarkry . .

Foto krediet: 2ndTake Homeless 2

Die teerste geluid
 die bergies met hul trollies
 duskant vyf

 in die môre, honger
 krappe wat kruis en dwars
 donker strate


 deur, van swart sak
 na swarter sak
 rammel

 Só bly gister se rommel
 'n winskoop, tot die waens
 agter hulle aan 

sluip, kruis en dwars
 deur die koue strate vyfuur
 in die môre

 die seerste geluid 

Louis Esterhuizen

Een

‘n Gediggie geskryf deur een van my oud-leerlinge, Elme Brand, toe sy maar net 10 jaar oud was. Vandag is sy ‘n jong dame van 20 jaar oud en besig met haar studies aan die Universiteit van Pretoria.

Sy was ‘n sterstudent; haar opstelle veral was vol diepte  . . .

Ons het ‘n besonderse konneksie gehad; miskien omdat ons albei intense introverte was – nog steeds is. Sy kon die dieper dinge raaksien in gedigte veral; ver bo die vlak van ‘n gemiddelde tiener

Haar gediggie is opgeneem in ‘n bundel ”Rhymes of time” A book of verse from young south-Africans aged up to 13 years

Foto: Pinterest

Young woman sitting alone

Een

Een is ‘n getal

dit maak my mal

Ek haat een

want ek voel alleen

Ek het een maat

sy gee goeie raad

Ten minste is een

beter as geen

Elme Brand (10)