Wat maak jy hier?

En ja, ek vra myself ook dikwels, alte dikwels, dieselfde vraag:  Wat maak ek hier? Wat maak ek nou eintlik hier?

Ek haal TT Cloete aan:  Uit: http://www.literator.org.za/index.php/literator/article/viewFile/139/456

Die geheim van Leipoldt se enigmatiese klein gedig is dat die voël die digter se dringend
herhaalde vraag nie beantwoord nie, of nie kan beantwoord nie, en dat die antwoord wat ons
graag sou wou gehoor het, uitbly en nie daar staan nie:

Is dit bloot ’n voël waaroor dit hier gaan? Wáár is ‘hier’? Wat beteken ‘maak’? Gaan dit om ‘wat
soek jy hier,’ met die antwoord ingebou: ‘jy hoort nie hier nie,’ ‘waarom is jy hier?’, of ‘wat doen
jy hier?’
Leipoldt se sekretarisvoël is ’n eksotiese verskynsel. Die gedig bly so oop dat niks my verhinder
om die sekretarisvoël as die digter te sien nie (die penne agter die ore suggereer iets daarvan).
Die digter is vir die meeste mense ’n eksotiese verskynsel. Verse is eksoties. Niemand praat in
verse nie. Die gedig is ’n abnormale ding. Hoort die digter dan hier in die ‘normale’ wêreld?
Waarvandaan kom hy? Ons weet uit Leipoldt se gedigte dat mense vreemd opgekyk het na hom
as digter, as ’n vreemdeling soos die sekretarisvoël. Dus: Wie stel die vraag? Die nugter nurks of
die digter? Word die vraag deur iemand anders aan die digter gevra, of vra hy dit aan homself?”

 

Secretary Bird by Antoinette Kloppers at Dullstroom, Mpumalanga

Foto krediet: Antoinette Kloppers ”Secretary bird” Dullstroom, Mpumalanga

Sekretarisvoël met jou lange bene,
Met jou penne agter die ore styf,
Met jou stadige stappies, wat maak jy hier?

Sekretarisvoël met jou lange bene,
Met jou vaalgrys vere en lang, lang lyf,
Met jou groot, groot oë, wat maak jy hier?

C Louis Leipoldt

By Leipoldt se graf

Die mooi  foto van die hek by die ingang na C Louis Leipoldt se graf, het vir maande lank in ‘n lêer op my rekenaar se hardeskyf gelê en wag vir ‘n gediggie om daarby te pas.

Toe, onverwags, duik die gediggie op in ‘n ou vergeelde digbundeltjie, ”Uit ons digkuns”, saamgestel deur T J Buning. Die eerste druk was in 1935.

Die foto het ek eendag op FB gesien en onmiddellik daarvan gehou. So baie daarvan gehou dat ek dit afgelaai en gebêre het sonder om die eienaar van die foto se naam daarby te plaas. Of dalk was daar nie ‘n naam by nie?

Miskien sal die eienaar van die foto eendag die foto raaksien en dit as syne eien.

Entrance to the grave of C Louis Leipoldt

By Leipoldt se graf

Leipoldt, jou blomme

Bloei in die pas

Waar jy die liefste

Oktobermaand was.

Eensame lewe,

Eensame dood.

Rustelose, rus

In jou wêreld se skoot.

I D Du Plessis

Die Dwergieman

Dwergies, kaboutertjies, feetjies en sprokiehuisies . . . . .

Ek sal nooit moeg word vir hierdie karaktertjies nie. Selfs hekse en trolle fassineer my. Een van my wense, as mens mag wens, is om mooi te kan teken en mooi storietjies te kan skryf. Storietjies en gediggies en rympies.

Hier is een van my allermooiste gunsteling gediggies

 

Dwergieman

In ‘n gat daar onder die sukkeldoring
Het ‘n dwergieman sy huis.
Die mure daarvan is goudgeel klei,
En die vloer van silwergruis.

En die lampe is klein vuurvliegies,
Wat skitter soos sonneskyn
As die groen van die skemeraand val
En die son se glans verdwyn.

Die stoele is bergkristalle,
Wat onder die liggies blink;
Die tafel ‘n groot wit paddastoel,
Met sy steel in die gruis gesink.

Die kussings is fynste wit kapok
Uit tinktinkie-nes gesteel;
En die deurgordyn is ‘n mierkatvel,
So sag soos sagte ferweel.

Hier lewe die dwergie die jare deur
Waar niemand hom ooit sal stoor;
En hy en sy vrou kom net maar uit
Om water te haal uit die voor.

C. Louis Leipoldt