Nagreen

Nagreen

Die reën skuifel deur die straat,

verby my venster, mensverlaat …

Soos ’n trossie narsings wat verkwyn,

flikker die druppels teen my vensterruit

waar die geel straatlig daardeur skyn;

en voel die wind

met bleek vingers, soos ’n kind,

aan die swaar gordyn, wat plooi

in die lamplig, teer en droef papawerrooi.

N P van Wyk Louw

Advertisements