Feeds:
Kommentaar

Poësie-aand

‘n Heerlike gedig vol stuitighede; ‘n ligte geskerts oor voorlesings in die Dorpstraat Kafee

Die foto is nou nie een van ‘n tipiese dorpstraat kafee in Suid-Afrika nie, maar dit gee tog die gevoel mee van musiek en vrolikheid en ”geskinder en gepraat” en ‘n ”geroggel en gerook”.

main_square_bar

Foto krediet: Gozo News

Sal ek vanaand in Dorpstraat se kafee
my siel ontbloot for everyone to see?
Hier tussen die geskinder en gepraat
my siel ophang aan ʼn doringdraad?
Met ander se geroggel en gerook
my sielsgeheim met nikotien bestook?
Hier tussen al die waaiers en die fans
myself beskinder saam met also rans?
Nee, eerder lieg en skurwe rympies maak
oor snaakse goed wat ander siele raak
soos ghoffels wat kafoefel op ʼn trein
and other dear souls crying in the rain.
Maar smokkel met sy siel se brood-en-jêm
voor al dié vreemde wesens? Not-a-dêm!

Ronnie Belcher

“Dis nie net die dooies wat in jou inweek en deel van jou word nie: dis almal, elke enkele een met wie jy ‘n entjie pad saamreis; elkeen gee af aan jou, jy aan hulle. Nooit is dit net jy en jy alleen nie. Nooit gebeur iets net NOU nie. Altyd sleep dit slierte saam. Altyd suig dit by voorbaat al die toekoms in.”

Andre P Brink

Andre P Brink

Eendag as ons groot is

Dit is vandag Vrydag. Dit is ook vandag die einde van die maand. Dit is ook vandag paydag. Vir baie is dit ‘n heerlike vooruitsig, ‘n dag en naweek om na uit te sien.

Dan is daar die duisende naamloses; die vroue en kinders wat hulle voete huis toe sleep op ‘n Vrydag en op ‘n paydag . . .

Lonely child 2

Foto: Flickr

Ek en Pietie het dit weer gehoor

laasnag by die huis naas die ou treinspoor

die gille wat breek in die donker

Houe wat val in die sinkdakhuis

‘n vrou wat bid met haar vingers gekruis

‘n gesleep

‘n geworstel

maar die man is sterk

en ons weet van die meisie met die dooie oë.

Dit gebeur reeds geruime tyd

maar ons ma’s het gesê julle bly daar uit

by so iets raak ‘n mens g’n betrokke

Tog is Pietie en ek

saans op ons plek en eendag as ons groot is

kan ons dalk iets daaraan doen

eendag as ons groot is raak haar oë miskien weer groen

eendag as ons groot is –

Ons hoor maar weer

elke naweek sonder keer

hoe sy gil en pleit hoe hy lag in sy jolyt

Ons kyk elke Maandag en haar oë is dood

en so teen Vrydag – ons weet dit is sy paydag

skop sy klippe op pad huis toe

Maar, laat dit staan

ons bly stil maar ons verstaan

en eendag as ons groot is sal ons praat en vertel

van die meisie met die groen oë in haar pa se hel

eendag as ons groot is – kyk, ons is maar net dertien

maar eendag as ons groot is sal almal dit sien.

Elsa Hoffman

Vir Xuane

‘n Dapper ou dogtertjie het vanoggend in die vroeë oggendure haar stryd teen kanker verloor

Little girl in heaven

Waar ‘n kind sterf kry die aarde seer
die lug koes
die riviere raak stil
die see krimp terug
die bome hang swart doeke uit op die middaguur
die horison raak onseker
die berge word oornag oud met grys skouers
die klippe le dit in hulle geheues vas

en die son val gewond in sy skaduwee.

Johann de Lange

My ouma get gesê die grootmense kap hout,

maar hulle kyk nie waar val die splinters nie.’

Hans du Plessis

Straatkinders van Afrika

Foto: http://imgarcade.com/1/african-children-in-poverty/

Huise van glas

Daar is ‘n rede waarom ek na hierdie musiek en lirieke gaan soek het. Die rede het ook te doen met my sans-TV Sondag en my nuut-ontdekking van die radio en RSG in die besonder. Die rede het te doen met die kerkdiens waarna ek vanoggend op RSG geluister het. My rede het te doen met Jesus se woorde in Matt 7:1 – 6 waarin hy praat oor oordeel:

Oordeelkundige oordeel = die verskil tussen veroordeel en beoordeel. 

Wat het ek geleer?

Moenie met ‘n kritiese gees oordeel nie. Veroordeling boemerang met ‘n spoed. Moenie skynheilig oordeel nie. Hou op om splinterinspekteurs te wees. Wees  balkeverwyderaars.

Moet egter ook nie oordeelloos wees nie.

Gesonde oordeel is noodsaaklik. As jy verkeerd oordeel gaan jy verskeur word. Wat skadelik vir ons is, moet uitgeskakel word. Soms is dit nodig om ”die stof van jou voete af te skud”.

Daar is twee kante van oordeel.

[Theuns Jordaan het die woorde van hierdie liedjie geskryf. Ek hou egter meer van die sangweergawe van Herman Holtzhauzen. ]

Kyk die mense in die strate, dokters, staats-amptenare
Almal dra geheime in die mou
Soos papier poppe op kaarte, word ons leeg sonder harte
En daar’s niemand wat ‘n ander meer vertrou

Waarom sien ons die splint in ‘n ander een se oog
En staar ons altyd blind in die van ons
Selfs die Son wat daar skyn, gee aan almal deel van hom
O moet nie oordeel nie, en wys nie ‘n vinger nie,
Ons almal woon in huise van glas

Kyk die nuus in die koerante, oordeel van alle kante.
Is daar dalk ‘n skuldgevoel wat skuil
En die mense praat en skinder, oor die dinge wat hul hinder
Maak nie saak wie huil nie, dis die styl.

Sê my waar is die broeder liefde, dalk gesteel deur die nag diewe
Al wat nou nog oorbly, is verwyte en kritiek

Waarom sien ons die splint in ‘n ander een se oog
En staar ons altyd blind in die van ons
Selfs die Son wat daar skyn, gee aan almal deel van hom
O moet nie oordeel nie, en wys nie ‘n vinger nie,
Ons almal woon in huise van glas
 Theuns Jordaan

U Eie Keuse

My televisie is nie-werkend op die oomblik. Sedert verlede Sondag is ek dus al TV-loos. Gevolgtrekking: ek het NIKS gemis of verloor nie. Inteendeel, ek het meer gewen. Ek het weer die radio ontdek.

Selfs gister rugby geluister op RSG. Wat ‘n aangename ondervinding! Gisteraand weer na ”U eie keuse” geluister wat baie  soet herinneringe aan my kinderjare  laat opflikker het. Saterdagaande  –  die hele gesin om die radio: Pa lees koerant – die alewige koerant. Ma brei en gaan maak teen 9 uur tee of Milo. Ek lees my biblioteekboeke, soos gewoonlik. Wat my susters en broer gedoen het, kan ek nou nie onthou nie. My skoolmal, geniale oudste suster het seker geleer; my stoute boetie het seker met sy karretjies gespeel en my jongste suster seker met haar pop of iets. Maar almal was elke Saterdagaand saam om die FM radiotjie geskader.

Ongelukkig kon ek nie die regte weergawe van die kenwysie van ”U Eie Keuse’,  ”Ball Scene by the Gottingen Symphony Orchestra”’ op youtube opspoor nie, maar die weergawe wat ek hieronder bylas, is net so mooi. Dit begin heel vrolik en is nogal oulik.

Geniet die musiek!