Huise van glas

Daar is ‘n rede waarom ek na hierdie musiek en lirieke gaan soek het. Die rede het ook te doen met my sans-TV Sondag en my nuut-ontdekking van die radio en RSG in die besonder. Die rede het te doen met die kerkdiens waarna ek vanoggend op RSG geluister het. My rede het te doen met Jesus se woorde in Matt 7:1 – 6 waarin hy praat oor oordeel:

Oordeelkundige oordeel = die verskil tussen veroordeel en beoordeel. 

Wat het ek geleer?

Moenie met ‘n kritiese gees oordeel nie. Veroordeling boemerang met ‘n spoed. Moenie skynheilig oordeel nie. Hou op om splinterinspekteurs te wees. Wees  balkeverwyderaars.

Moet egter ook nie oordeelloos wees nie.

Gesonde oordeel is noodsaaklik. As jy verkeerd oordeel gaan jy verskeur word. Wat skadelik vir ons is, moet uitgeskakel word. Soms is dit nodig om ”die stof van jou voete af te skud”.

Daar is twee kante van oordeel.

[Theuns Jordaan het die woorde van hierdie liedjie geskryf. Ek hou egter meer van die sangweergawe van Herman Holtzhauzen. ]

Kyk die mense in die strate, dokters, staats-amptenare
Almal dra geheime in die mou
Soos papier poppe op kaarte, word ons leeg sonder harte
En daar’s niemand wat ‘n ander meer vertrou

Waarom sien ons die splint in ‘n ander een se oog
En staar ons altyd blind in die van ons
Selfs die Son wat daar skyn, gee aan almal deel van hom
O moet nie oordeel nie, en wys nie ‘n vinger nie,
Ons almal woon in huise van glas

Kyk die nuus in die koerante, oordeel van alle kante.
Is daar dalk ‘n skuldgevoel wat skuil
En die mense praat en skinder, oor die dinge wat hul hinder
Maak nie saak wie huil nie, dis die styl.

Sê my waar is die broeder liefde, dalk gesteel deur die nag diewe
Al wat nou nog oorbly, is verwyte en kritiek

Waarom sien ons die splint in ‘n ander een se oog
En staar ons altyd blind in die van ons
Selfs die Son wat daar skyn, gee aan almal deel van hom
O moet nie oordeel nie, en wys nie ‘n vinger nie,
Ons almal woon in huise van glas
 Theuns Jordaan
Advertisements

Pennies op die spoor

al die boompies langs die pad
die ken ek wel
al die goeters word daar van
my vertel
al die spookstories, dinge
en husse met lang ore
die perskeboom se takke hang al swaar
n kiewiet in die langgras wat raas
die winter was te lank

en die pennies op die spoor
het ek kleintyd verloor
maar die rykdom in my hart
snoesig toegemaak

die maan hou bakhand wag
oor die karoo
kleintyd stories wat ek glo
die padpredikant langs die pad wys
die huis is nie meer ver
klippe en rantjies afgeets
stil films flits verby
en jupiter is net n speldeprikgaatjie
in die hemel

en die pennies op die spoor
het ek kleintyd verloor
maar die rykdom in my hart
snoesig toegemaak

Stef Kruger
Die stasie by Vondeling

Ek loop die pad

 

Ek loop die pad al lank, my lam
so kaalvoet deur die kou
van doeriekant se doringveld
en kyk hoe lyk ek nou

Ek loop die pad so sonder hoed
deur son en wind en grou
so kaalvoet op die slingerpad
en kyk hoe lyk ek nou

My lam, die gras is soms so groen
die son is soms so lou
maar ek loop hierdie pad alleen my lam
en kyk hoe lyk ek nou

Onthou jy nog hoe ons kon loop
so loslyf en verspot
so vlieg – vlieg oor die koppies heen
‘n Ragab en ‘n Lot

Maar nou loop ek alleen, my lam
so kaalvoet deur die kou
en soms, net soms, dan wonder ek
my lam, waar is jy nou
en soms, net soms, dan wonder ek
my lam, waar is jy nou?

Lirieke: Amanda Strydom
Musiek: Zane Cronje