Benedictus en die liefde

Aanhaling uit:”Kanaän” Sophia Kapp se jongste roman

“Liefde is nie n knal nie. Dis net n wete, n sekerheid wat soos n enkele noot deur die stilte loop: die fluit van n bokmakierie oor die veld, of n sopraanstem wat inval met n Benedictus, hoog en suiwer en sekuur, in die gewelf van n katedraal.”

En dan is daar Hauser en sy tjello . . .

Tydloos soos die liefde

Vir jou, my lief

Daar loop die maan deur Izak du Plessis

Daar loop die maan, die wandelaar
wat mantel swaai, die fiedelaar
wat deuntjies draai tussen sterre
en planete. Hy ken woorde
en woordinne, hy ken die taal

van elke watwou wiggelaar
wat witoog na die hemel staar
en uitroep sonder sinne:
Daar loop die maan!

Skryf neer jou woorde, rymelaar,
wat wydoog na die heelal staar,
swaai jou mantel na die sterre
en kyk, kyk daar tussen gode,
daar loop die maan.
© Izak du Plessis
Windpomp volmaan naby Loxton in die Karoo
Foto krediet: Bertus Hanekom 08 April 2020 in die FB-groep Coast and Karoo

Across the border – Lyrics and song by Bruce Springsteen

Een van die mooiste liefdesliedjies vir my wat ek nog gehoor het.

Hierdie lied het lank, amper 12 jaar lank , op my skootrekenaar se hardeskyf gewag dat ek iemand sou vind met wie ek dit wou deel.

Ek het daardie iemand gevind . . .

Hierdie is vir jou, mi amigo

Tonight my bag is packed
Tomorrow I'll walk these tracks
That will lead me across the border
Tomorrow my love and I
Will sleep beneath auburn skies
Somewhere across the border
We'll leave behind my dear
The pain and sadness we found here
And we'll drink from the Bravo's muddy water
Where the sky grows gray and wide
We'll meet on the other side
There, across the border

For you I'll build a house
High upon a grassy hill
Somewhere across the border
Where pain and memory
Pain and memory have been stilled
There, across the border
And sweet blossoms fill the air
Pastures of gold and green
Roll down into cool clear waters
And in your arms beneath open skies
I'll kiss the sorrow from your eyes
There, across the border

Tonight we'll sing the songs
I'll dream of you, my corazón
And tomorrow my heart will be strong
And may the saints blessing and grace
Carry me safely into your arms
There, across the border

For what are we
Without hope in our hearts
That someday we'll drink from God's blessed waters
And eat the fruit from the vine
I know love and fortune will be mine
Somewhere across the border

Eerste skooldag

“n Pragtige deernisvolle gediggies deur Clinton V du Plessis, opgedra aan al die haasbekkies wat more graad een toe gaan.

” Mag die letsels van die land nie aan jou vas kom sit nie . . .”

Die foto is my een kleinseun. Hy en sy haasbeknefie gaan more groot skool toe.

Eerste skooldag
Clinton V. du Plessis

Mag jy leer om:
te skryf
te teken,
te lees,
te speel
te lag en te huil.

Mag jy soms maar onbeholpe en skaam
oor jou eie voetjies se los veters struikel
en leer om weer op te staan.

Mag jy verwonderd wees
oor die sprokies wat die juffrou vertel,
oor feë en prinsesse, en kastele in woude,
oor druppels reën teen die klaskamervenster,
oor blomme wat bont kleure kry
soos die jaar verander.

Mag jy leer, miskien nie om almal
lief te hê
wat jou vlegsels trek nie,
maar mag jy leer om nooit te haat nie,
mag jy leer om om te gee
vir die seuntjie sonder brood
of die dogtertjie sonder sakdoek
wat sonder bril nie goed kan sien nie.
Mag jy nie die bagasie van jou ouers
in jou rugsakkie saam hoef te dra nie,
of hul halfgeleefde drome
uit hoef te leef nie;
mag die letsels van die land
nie aan jou vas kom sit nie,
mag jy net nog mense sien.

Mag jou hart so wyd en so oop bly
soos daardie haasbekkie,
jou gemoed so onbevange
soos net ’n kind s’n kan wees.

Sophia Kapp oor n moeilike dag, geld en vreugde

  • Uit: Sophia se Reisjoernaal Florence dag 5
  • “Vandag was ‘n moeilike dag. Maar ek gaan dit nou parkeer, want die enigste ding wat erger is as die geld wat weg is, is vreugde wat weg is. Daarom gaan ek die meeste maak van elke oomblik wat oorbly, . . .”

Sommige mense het die vermoë om iets so raak te vat met hulle woorde dat ek verstom staan.

Ek glo darem nie Sophia sal omgee as ek van haar skrywes hier aanhaal nie.

Het dit iets met die liefde te doen? Ja, alles het as grondslag, die liefde.

Lugspieëling

Gedig deur Clinton V du Plessis

Foto gevind op die internet met geen verwysing na die outeur daarvan nie.
Die outeur kan dus ongelukkig nie gekrediteer word nie.


“Imagine,” pleit John Lennon
met oorgawe en bebril
maar toe sterwe óók hy,
soos alle dromers,
gewelddadig en bloedbevlek.

Desnieteenstaande bly ek pleit:
gee my ’n lappie aarde,
nie te ruim nie,
omring met boom
met min heining wat sal roes
maar met net genoeg water

ek wil soos ’n kindjie klein op die grond kniel
aartappel plant, boontjie leer rank
knoffel laat knol
’n sonneblom of twee
moet geel spiraal,
die oggend weldadig begroet,
die by toelaat om te bestuif

gee my aande op plekkies vol patos,
soos dié waaroor wyle NP van Wyk Louw
verse kon maak, dorpies in die Karoo:
skemertes soos koper
mense rein en opreg
sonder kankers en kommer

leer my om sonder begeerte te bid
om ver verby die ongelyke lewens te kyk
om die skurftes van die hart
en die sterftes in die oë van kinders te probeer begryp

ek wil glo in wolke vol water
in woude en oseane vol vis en dolfyn
ek wil droom, weer
“Imagine”
weer God met genade laat rym

Clinton V du Plessis

Die Elwekoning

“One ought, every day at least, to hear a little song, read a good poem, see a fine picture, and, if it were possible, to speak a few reasonable words.”
― Johann Wolfgang von GoetheWilhelm Meister’s Apprenticeship

 

DIE ELWEKONING

Wie ry daar so laat deur nag en wind?
Dit is ‘n vader met sy kind;
Hy druk die knapie so styf in die arm,
Hy hou hom veilig, hy koester hom warm.

“My seuntjie berg bang sy gesiggie, vir wie?”
“Sien Vader die Elwekoning dan nie?
Die Elwekoning met mantel en sleep?”
“My kind, dit is ‘n newelstreep.”

“Kom, kindjielief, kom saam met my!
So heerlik speel hul waar ek bly;
Veelkleurige blomme groei op die strand,
Van goud gaan jou kleed wees uit moeder se hand.”-

“My Pappie, is Pappie dan heeltemal doof
Vir wat Elwekoning my saggies beloof?”
“Bly stil, wees rustig maar, my kind!
In dorre blare duisel die wind.”-

“Gaan jy, lief seuntjie, met my saam?
My dogters ken almal reeds jou naam;
My dogters dans voor die nagt’like rei
En wieg jou en dans en sing so bly.” –

“My Vader, kan Vader dan glad nie gewaar
Elwekonig se dogters in die donker kol daar?”
“My seuntjie, my seuntjie, ek sien dit heel goed:
Die ou-gras skyn geel aan die randjie se voet?”

“Jou skoonheid bemin ek, my siel is ontsteld;
En as jy nie wil nie, gebruik ek geweld!”
“My Pappie, my Pappie, nou vat hy my raak!
Elwekoning het my seer gemaak!”

Die vader skrik; hy ry soos die wind,
En hou in sy arms die kreunende kind,
Bereik sy plaas in bange nood;
Die kind lê in sy arms dood.

 

Johann Wolfgang von Goethe

(vertaal deur S J Du Toit)

Wanneer ‘n kind sterf

Johann de Lange skryf: ”Wanneer ‘n kind sterf kry die aarde seer . . .”

Clinton du Plessis skryf: ”Wanneer ‘n kind sterf struikel die son . . .”

Kinders moenie sterf nie . . .

Gerrith Gardener

Foto krediet: ”Son” (Oos -Kaap koerant) Die gestremde Gerrith Gardener (16)

 

Wanneer ‘n kind sterf
(ter nagedagtenis aan Gerrith Gardner)
(18/07/2015)

Jy bottel ons ‘n verbeelde wêreld
van sand, seep en sout,
soek nuuskierig en weetgierig
na ou koerante en Huisgenote
om deur te blaai en te lees
jy gesels geesdriftig saam, met ieder en elk
met ‘n glimlag;
môre,
hoe gaan dit?
hoe was jou dag?

Jy onthou details uit flieks van Schuster,
tot in die fynste besonderhede
kan jy vertel van 1 000 Ways to Die,
dinge wat jy nog wil maak,
jou hande alewig besig, vroetelend,
jy bottel ‘n verbeelde wêreld
van sand, seep en sout.

Wanneer ‘n kind sterf
struikel die son,
hou die see haar asem in,
buig die bome se takke nader na die aarde
in die wind wat waai soos hy wil,
wanneer ‘n kind sterf
raak elke voël vir ‘n wyle stil,
word daar ‘n nuwe litteken uitgekerf
in die holtes van die hart,
hys ons verslae ons vrae soos vlae net halfstok,
wanneer ‘n kind sterf
kom stol woorde knop in die keel,
tas hande dom na antwoorde,
krimp geloof, ongemaklik.

Seun,
jy bottel vir jou ‘n verbeelde wêreld
van sand, seep en sout
en jou lewe flits weer,
soos ‘n fliek, net té vinnig,
voor ons oë verby.

Clinton V Du Plessis